PARTÍU CARLISTA D\'ASTURIES. Ye la rempuesta. 35

Carlos X. Blanco. 

Nos caberos díis camburaron milenta semeyes de los Reis. Dizse en dellos ámbetos que tal actu va repetise, que nun va ser l´unicu. La prensa “oficial” nun sal de l´avezada tónica de les condenes morales. Un panexíricu tres otru. Que si los Reis son cabezaleros protagonistes del cambeu dica la Democracia. Que si la Casa Real paró´l guelpe d´Estáu del 23-F. Que si la Constitución y el marcu de llibertaes son deldes contrayíes por toos nós pa con Xuan Carlos I. Etc, etc. Tres les defenses d´esa triba de lliteratura apoloxética de los Reis y, al empar, Condenatoria de los “republicanos” y los “separatistes” hai, con tou y con eso, della crítica fríngole a conductes concretes del Rei o de miembros de la so familia. Que si´l gastu que fain ye escuru. Que si a cuántos hai que mantener a cuenta de toos los ciudadanos. Que si de xuru nun somos yá adultos como pa requerir esti Rei, y más con esti marxe de maniobra tan descomanáu como´l que paez tener nel Estáu Español, muncho más alló de lo simbólicu.  

Nestes llínees, como ye natural, nin quito nin pongo rei. Namás que digo que me paez que l´alderique ye bien probetayu y l´altor de les critiques esquitaes pela quema recién de semeyes nun me paez mui aquello. De xuru que tan camudando delles coses nun Estáu como esti, normalmente tan amordazáu con un tema que llehó a ser tabú. Pero d´ehí a decir qu´hai un alderique teóricu ente la ciudadanía alrodiu del tema “Monarquía o República” hai un cachu mui llargu de camín. Nun cuido qu´esti alderique tea presente daveres na sociedá, sacantes dellos seutores y rexones xeográfique au nunca nun esanició. Nun ye un secretu qu´en países como Catalunya y Euskal Herria cuéntase con llargues tradiciones republicanes, nel primer casu, y polo menos anti-xuancarlistes nel segundu, dende bien de tiempu.  

Non, nun me paez qu´esi seya´discutiniu braeru d´estos díes. La sociedá d´angua&nti

http://www.asturnews.com/index.php?idn=5032#

Esti sábadu pasáu celebróse nel Cementariu de San Salvador d’Uviéu un homenaxe al poeta Xuan María Acebal (1815-1895), organizáu pol Partíu Carlista d’Asturies y onde participaron persones de distintes tendencies polítiques. L’actu celebróse al pie de la so tumba, mui cerca de la de Teodoro Cuesta y nel quíxose rindir homenaxe a la figura del poeta carlista, del que se recordaron datos biográficos llamativos. Javier Cubero, voceru del Partíu Carlista d'Asturies fai balance del actu nel vidiu qu’ufre Asturnews.com

Nel actu intervinieron Inaciu Galán y González, que va lleó dellos versos del poema Cantar y más cantar, consideráu polos estudiosos de la lliteratura asturiana como’l “primer poema nacional asturianu” y tuvo acompañáu pola música del gaiteru Ángel Cuesta Piquero, qu’interpretó ‘La marcha d’Antón’, ‘La marcha procesional de Llanes’ y otres melodíes.

Javier Cubero, y col son de la gaita de fondu, fizo una ufierta floral énte la tumba d’Acebal y peslló l’actu con un discursu nel que recordó momentos del poeta como’l que vivió cuando l’Ayuntamientu d’Uviéu tiró ‘El Carbayón’, l’árbol más célebre de la ciudá, y como Acebal lloraba mientres lu tiraben, dempués d’una llarga campaña a la escontra del valtu del mesmu.